Sztuka Józefa Wilkonia - przypadek japoński

23 maja - 21 czerwca 2019


„Chyba nie ma drugiego artysty na świecie, który z równie zdumiewającą brawurą rysuje lub rzeźbi zwierzęta. Dzięki swojej znakomitej technice, dociekliwości i wieloletniej  obserwacji Wilkoń maluje swoje zwierzęta tak, że mogą się śmiać, weselić i smucić, zamyślić albo wszystko naraz. Rzeźbiąc nadaje im kształt ledwie kilkoma cięciami siekiery, z odrobiną koloru albo bez, i natychmiast w ich oczach pojawia się iskierka życia. Mały kawałeczek pomalowanego drewna zaczyna śpiewać, szczekać, a nawet pływać pod wodą.” (Otakar Bozejovski v. Rawennoff)

 

Związek Józefa Wilkonia z Japonią to historia przyjaźni opartej na szacunku i wzajemnej fascynacji. Artysta przyznaje, że już na początku swojej drogi twórczej był pod wrażeniem japońskiej kultury, malarstwa, a przede wszystkim drzeworytów. Twierdzi, że od Japończyków zapożyczył dynamikę, uderzenie i kaligrafię pędzla, i być może to sprawiło, że jego prace zostały docenione przez tamtejszych miłośników ilustracji.

(...)

Obecnie w całej Japonii znajduje się około czterystu dzieł Wilkonia, a na tamtejszym rynku można kupić ponad trzydzieści książek z jego ilustracjami. Sam twórca odwiedził Kraj Kwitnącej Wiśni dziewięciokrotnie. Do Japonii przyjeżdżał nie tylko na wystawy, lecz także w celu organizacji warsztatów twórczych dla dzieci. (...)

 

Blanka Wyszyńska-Walczak, fragment tekstu

 

Wystawa odbywa się w ramach wydarzeń towarzyszących międzynarodowej konferencji Jikihitsu. Sygnatura artysty. Obecność tradycji japońskiej we współczesnej sztuce polskiej.

 

Kuratorki projektu: Magdalena Durda-Dmitruk, Joanna Stasiak


Galeria prac


Powrót